kuzey yıldızı

KUZYISAMAN

2009-10-26T21:34:00.002+04:00

KUZY mmm

2009-10-24T19:23:00.002+04:00

Anne feci koşturmakta. kendi işini kurdu derin nefes aldı.kriz mriz diyenlere nanik yapası geldi tuttu kendini.güzel şeyler oldu sonra.hemde çok güzel şeyler.nefes aldı anne.oğluna karşı kendini suçlu hissetti.artık az görüşüyorlar. anne genelde yollarda. kuzy intikam alır gibi geceleri uyumamayı seçti.anne yorgun baba bitik.
kilomuz az boyumuz uzun.saçlar ilk kez kesildi.artık her yemek serbest(anne kontrolünde tabii.)anne zayıfladı bu arada...istediği kadar değil ama olsun. bu bile iyi geldi anneye.alışverişler yapıldı.bi dolu yeni insanla tanışıldı.tüm tanışıklıklar gözden geçirildi.çürümüşler aradan çıkartıldı kalanları çürütmesin diye:))
arkadaşlarla toplanılamadı.izmire gidilemedi.süheyla ve gülsün çok özlenildi.zikriye hn la konuşuldu çaktırmadan ağlanıldı.oda çok ama çok özlenildi."kardeşim, canım kardeşim iyiki varsın" denildi.kuzy ye kardeş yapılması çok mantıklı gelmeye başlandı.sevgiliye bi kere daha bin kere daha aşık olundu.

CEEE-E

2009-09-05T00:36:00.002+04:00

koşuşturmaca içinde bloğumuzu boşladık. kocaman bir vicdan azabı ile af diliyorum bizi sevenlerden.
değişiklik epey var bizde;
kuzeyim artık sıralıyor(evet hala yürümüyor)emeklemesi bile bizi devirmeye yetti.allah bakıcı teyzemize sabır versin. bunca zamandır kafasında plan yapmış sanırım. her yere bir saldırdı ki sormayın gitsin.fırın,televizyon,vileda sapı,...bir de tuhaf bir inat peydah oldu.ellememesi gerekenler elinden alınınca kendini yere atıyor ve kafa gümmmm...
dişlerimiz tam gaz.
hala geceler uykusuz. birde sahura kalkınca 1 saat burdan, 2 saat şurdan uykulara doyamıyorum.
işyerim ise tam bir felaket:( kocamaaan bir hayal kırıklığı.çalışsan bir türlü, çalışmasan başka türlü 5 bilinmiyenli denklem gibi.
deliler gibi çalılıp, fazla mütevazi olmanın, hiçbir yerde kabul görmediğini, ne kadar full donanım olursan ol,kendini pazarlayamazsan seni kimsenin fark etmediğini HATIRLADIM.
çok şükür ki anne olmak tırnaklarımı yok etmemiş. hala istediğimde can acıtabiliyorum.

2009-06-30T02:24:00.003+04:00

doğum günü partimizi yaptık nihayet.yağmurdan korkarak başladık güne.o kadar hazırlık boşa gitmesin diye...herkes bişeyler hazırlayacaktı ki öyle de oldu.anne sabah erkenden eteğini beline doladı :))4 tepsi kurabiye ve 1 kilo mercimek köftesi yaptı.babamız, demet halası,uğur abisi ve cem abisi mekan süslemeleri için koşturdu.babannemiz bi ara kuzeyimle kaldı anne süslendi.yaş pasta teyzeden olmak üzere,babannemizden açma börek,sema teyzemizden browni,emel teyzemizden elmalı kurabiye orhan amcamızdan tam 195 tane profiterol,ebru teyzemizden patates salatası geldi.tüm canlarımıza ikramları, hediyeleri ve en önemlisi GÜLERYÜZLERİ için öperek teşekkür ediyoruz.en kötü günümüz böyle olsun.uzaklardaki annanemiz ve dedemizde üzülmesin.oğlum onlar için ayrı özel doğum günü partisi yapacakmış kulağıma öyle fısıldadı:)
bitanecik yavrum seni çok ama pek çok seviyoruz.yüzün hep gülsün.her zaman sağlıklı ve mutlu kal.

doğum günü partimiz

2009-06-30T02:15:00.002+04:00

İYİ Kİ DOĞDUN

2009-06-24T15:16:00.003+04:00

canım oğlum bugün senin doğum günün.geçen sene bu saatlerde beni dünyanın en mutlu insanı yapmıştın.emme çalışmaları içinde bağırıyordun.her gelen bu çabamıza farklı yollarla destek veriyordu.sana bakmaya kıyamadan, benim olduğuna inanamadan ve sürekli allahıma şükrederek uykusuz bir gece geçirdik(annane,baba ve ben)
şu an bakıcı teyzendesin. çok şükür iyi insanlara rastladık,gözüm arkada değil.ben ise sürekli senin hayalini kurarak, fotoğraflarına bakarak akşamı iple çekiyorum.
-bir sürü kelime öğrendin.istediklerini,istemediklerini çok net anlatıyorsun
-kilon 10.350 boyun ise 77 cm
-9. ve 10. dişlerin hepimizi zorluyor.hala çıkmaya uğraşıyorlar.
-ortamın gergin olduğunu hemen anlıyorsun.ve dudak büküyorsun.
-yabancı insanlara pek gülmüyorsun(evde çoook neşelisin:)
-en sevdiğin oyuncağın müzik çalan aydede,bozuk klavye ve cep telefonları.
-en sevdiğin yemek kabak ve tel şehriyeden yapılan çorba.
-hala şekerli ve tuzlu hiçbirşey yemedin.mama içmen iyice azaldı
-hala yürümüyorsun,hatta emeklemiyorsun. ama istediklerine bir şekilde ulaşıyorsun.
-bizleri ısırmayı çok seviyorsun.

seni çok seviyoruz oğlum. baban ve ben sağ olduğumuz sürece elimiz hep arkanda.bizden göreceklerini aynen uygulayacağını bildiğimiz için hep çok dikkatliyiz.sende en az bizim kadar yaşama bağlı,büyüklerine saygılı,sorumluluk sahibi insanlardan ol.bizim kadar büyük bir aşk yaşa.sevdiklerine saygı duy. ufacık engeller seni yıkmasın.Allaha olan inancını sakın yitirme(ki senin yanımızda olmanın en önemli sebebi bu inançtır)

ANTALYA

2009-05-03T15:27:00.003+04:00

biraz gecikmeli de olsa antalya gezimiz yazılmadan es geçilmemeli bence.
annenin iş için antalya da bulunması gerekince pazar sabahı erken saatlerde yola çıkıldı.kuzeyin yolda uyuması için dua edildi.kısa yolda yol yapım çalışmasına söylenildi(içimden küfür bile edildi-sevgilim duymadan)bu sayede yeşilova keşfedilmiş oldu.iyi de oldu-ne güzel yermiş meğer...kuzey kesinlikle araç koltuğuna ısınamadı.annesi ağlamalarına dayanamadı ve kuzeyi 4.5 saat kucağında taşıdı.bu sayede kuzey biraz uyudu.antalya ya girerken dev Atatürk büstü ve dev bayrak hayranlıkla bir kez daha seyredildi.eve girmeden meşhur kahvaltı mekanımıza geçildi.
herkesin fit ayrıca da mini etekli,askılı rengarenk ve bakımlı olması kıskanıldı bi dolu karar alındı.bunun üzerine geniş bir kahvaltı yapıldı:))kuzey çimlerin üzerine bırakıldı.papatya,çimen,deniz havası gibi unsurlar hafızaya kazındı.esen hafif rüzgardan korkuldu.
temiz hava çarpmış olacak ki geziye annanne evinde 3 saatlik uyku ile ara verildi.kahve için pınar teyze rahatsız edildi.fallaşıldı.(çok özlemişim)sonra hop yine dışarı.ilk istikamet 5M tabi ki.mothercare talan edildi.dönüp dönüp bi daha edildi.nefis bir yemek yendi burada.bitkin bi şekilde marks&spencer ın olduğu avm ye geçildi.(ki şehrin öbür ucunda)fazla birşey alınamadı.kilo vermeye karar verildi.anneanne evine dönüldü.anne evin boş olmasına üzüldü-belli etmedi.(anneanne şehir dışında)
pazartesi sabah anne işini halletti,eski iş yerini ziyaret etti sevgililerinin yanına döndü.antalya trafiğinden gözü korktu.
sadece doğal ürünlerin olduğu belennanın antalya mağazasından 3 torba doğal ürün aldık. kuzey kuşburnu ve elmaya bayıldı.harnup pekmezide dün akşam denendi.sonuç başarılı.zeytin ve zeytinyağının tadını anlatmaya bile gerek yok.daha neler var derseniz? burada sakız reçeli özel önerim.
koşa koşa geldik anne ve baba işe kuzeyim babannesine.

2009-04-22T00:26:00.002+04:00

o kadar yorgunum ki cümleleri birbirine bağlamak zor geliyor.işte başlıklar
-kuzeyim ilk kez parka gitti.çok heyecanlanmadı ama ben çok mutlu oldum.yazı özlemişim
-en büyük takıntısı klavyeler.kullanılmayan perte çıkmış bir klavye önünde, habire program yazıyor:)
-gece uykularımız hiç yok diyebilirim.her gece nöbet tutuyoruz.
-kızgın bakıyor,göz süzüyor,istediklerini ıh h diyerek gösteriyor.
-bababa,dedede ee gibi sesleri çok belirgin çıkartıyor.
-iştahsız.her sabah işe yetişmek için,her gece erken yatmak için dua ederek yedirmeye başlıyorum ama nafile.
-çok fena ısırıyor.mesela boynerin ortasında çenemi tuttu ve bırakmadı.
-işe git ,gel,bizim mamamız kuzeyin maması ,ev,kıyafetler derken bitap durumdayım.çalışarak çocuk büyüten-ama gerçekten büyüten büyüttüren değil-tüm annelerin (başta annem olmak üzere)önünde saygıyla eğiliyorum.hakkınız ödenmez.
-

SİNDİRİM

2009-04-04T01:28:00.002+04:00

bugün
-en sevdiğinin bile kendi egosu sözkonusu olunca acımasız olabileceğini
-taaa uzaklardan dostlar kazanabileceğini-hemde görmeden-
-bir kaç saat içinde hem üzüntüden hemde sevinçten ağlayabilme kapasitem olduğunu
-çok yoğun iş temposunun sıkıntıları silip attığını
-diyet denen gıcık şeyi unutmanın sıkıntıları silip attığını
-sigaradan gerçekten nefret ettiğimi
-bebeğimi hiç bir iş temposuyla aklımdan çıkaramadığımı
-bebeğini dizinin dibinde büyüten anneleri kıskandığımı
anladım,sindirdim.

iş mi o da neydi?

2009-03-19T23:16:00.003+04:00

işe dönüş zamanı geliyor yavaştan.kuzeyi düşündükçe boğazıma bişeyler düğümlense de hemen aklımdan "geleceği için çalışıyor olmam lazım"diye geçiriyorum.
bakıcı arayışlarımız başladı bile.2 ayrı kişiyle görüştüm-sevgilim yoktu-2 side "h"harfiyle başlıyordu-ne tuhaf-ilki 45 yaşında,bizim evimize gelmeyi kabul etti.kuzeye verebileceği pek bişey yok. yedir,içir,yatır o kadar...oyun kitap hak getire.acaba çok mu ön yargılıyım? tüm görüşme boyunca çantası kucağında oturdu. kuzeyi hiç kucaklamadı.ve abartı bir ücret istedi.2 ci kendi evinde bakmayı istedi.34 yaşında.sessiz sakin.daha candan daha samimi.şimdilik babannemiz bakacak.arada annanemiz de gelecek.
kuzey olan biteni hissediyor gibi daha huysuz.hiç kucaktan inmiyor gece en az 5 kez kalkıyor.yüzünü yüzüme sürüp duruyor.
ah annecim ben istemezmiyim hep seninle koyun koyuna olmak...of yine fena oluyorum ama yok bu ritme girmemeliyim sonu fena biliyorum.
dişlerimiz 7 tane oldu.gel gel ve go go ,ba ba ba diyor. birde benim anne olarak anlamak istediğim başka bir kelime. emekleme hala yok.ayakları daha sağlam basıyor yere(gerçek anlamda yani:))

genel gelişim

2009-03-11T18:10:00.002+04:00

bol misafir kabul ediyoruz bu ara.kuzey 9200 gr ve 73 cm çıktı.az kilo almış dedi açs deki dr.ve ön bıngıldak hala açık olduğu için 1 ölçek supravit+ 3 damla d-vit verdi.birde erken sünnet düşünebilirmişiz.aslında düğün dernek hiç bize göre değil acaba yaptırıp geçsek anneanne ve babanneler ne der.4 dişle devam eden kuzeyim aniden 7 dişe sahip oldu. gecelerimiz çok zor geçiyor.nerde yatıyorum nerde kalkıyorum belli değil.meğer bundanmış yavrumun acısı. artık yemek olayını çok sıkı tutuyorum.saate(daha doğrusu psikopata) bağladım.habire bişeyler tıkıyorum ağzına. hemşirenin bana bir bakışı vardı unutamam...sanki aç bırakmışım...of dedim ya zor mevzu anne olmak.kuzum uyuyor hemen yatmalıyım ki akşam ki misafire garfield gibi gözükmeyeyim

hipoglisemi

2009-03-05T00:57:00.003+04:00

genelde kilo takıntılı bir tipim.az da olsa çok ta bana hep kilo vermem gerekiyormuş gibi gelirdi. 55 kg da bile rejim yapmak zorunda hissederdim kendimi.(yapmazdım o ayrı mesele)sağlıklı beslenmeyle ilgili çok okurum,pek çok şeyi de tutarım aklımda.uygulama eh işte...
üniversite yıllarımda hiç 60 ı geçmedim.iş hayatınıda ofis ve şantiye diye ikiye ayırırsam ilkinde alır ikincide hiç sıkıntı olmadan verirdim. hele 7/24 e yakın çalıştığım(uyumadığım her an çalışıyordum hakikaten) dört telefonlu son dönemimde 57 kilolarda gezdim iki sene.ne zaman aşık oldum , evlendim o zaman 63 ü gördüm. bebek için tedaviler geçirilen bir ohss ile 75 kilo ile hamile kaldım. düşük tehlikesi ve şımarıklık ile 95 ile neredeyse yuvarlanarak ameliyathanenin yolunu tuttum.( kesin veririm diyordum dert etmiyordum)hemen 80 e indim.ardından spor( bir ay kadar)rejim (yine bir ay) derken 2 kilo aldım. bebeğim emmeyi bırakmasın , aman süt azalmasın diye ondan bundan derken baktım işin ucu kaçıyor , tuttum bir iç hastalıkları uzmanının yolunu.
oooo meğer bende en basit problem kiloymuş.kolestrol üst sınırı epey geçmiş,karaciğer foksiyonları bozuk,karaciğer yağlanmış ve esas problem HİPOGLİSEMİ.
AMAN;
açlık-tokluk şeker ölçümleri ile tatmin olmayın ,insülin direncinize baktırın.
senede 2 kere A1C testi yaptırın.
ailenizin öyküsünü öğrenin
maalesef bu epey mühim rahatsızlık kilo vermeyi engelliyor.
sürekli yüksek salınan insülin kişinin hep acıkmasını sağlıyor.
detaylı bilgi için http://www.gata.edu.tr/dahilibilimler/endokrinoloji/default.asp?sayfa=main&s=hipoglisemi&m=hi

ömür boyu kullanmam için ilaç, diyet listesi ve hergün yürüyüş verdi. bebeğim az da olsa emdiği için ilacı erteledim. diyetin bugün 1. günü idi.kafam karmakarışık halsizim...

misafir var

2009-02-26T15:13:00.006+04:00

kuzeyim daha iyi.antibiyotik sonrası yapılan kan tahlilinde hemogramı yüksek ama artık ilaçsız vücudun mikrobu atmasını bekleyeceğiz.iştahı hiç yok diyebilirim.kahvaltıdan yumurtayı tamamen kaldırdım.alerjenleri bulmak için.ama hiç içime sinmiyor. sadece labne + tereyağı+ pekmez ve bebe bisküvisi ile kahvaltı hazırlıyorum ve yarım kase ancak yiyor. ve gün boyu mama. ve esas beni çok ama çok üzen konu emmeyi bırakmış olması. uyku mahmurluğuyla gece veya gündüz verebilirsem sadece 2 defa çekip bırakıyor.dolayısıyla sütüm bitmek üzere. gün içinde yaptığım tüm sebze pürelerinden 1-2 kaşık alıyor ve gerisi çöpe ya da annenin midesine.yediği tek püre aşağıda;

1/4 kereviz

1/2 patates

2 arpacık soğan

1 yemek kaşığı tarhana

2 bardak su ile düdüklüde 5 dk haşlanır.yaklaşık 30 tatlı kaşığı çıkan bu püreden kuzey 9 kaşık yiyerek rekora koşar.

dün gece yeni evimizde ilk kalabalık misafirlerimizi ağırladık.babannemiz, dedemiz,büyük halamız eniştemiz, amcamız, halamız, yengemiz ve kuzenleeeer.kuzeyim 6 yaşındaki sonat abisini ve 15 aylık derini hayranlıkla takip etti.sonra dayanamayıp onlara katıldı.bağırdı çağırdı kahkalarla güldü. günlerdir evden çıkmamasının acısını çıkardı.3 kere uyutma girişimlerinde bulunan anneyi geri püskürttü. pijamalarla geceye devam etti. sabaha karşı 1.00 gibi misafirleri yolladı ve sonra uyudu. yorgunluktan tüm gece uyur diye düşündük ama nafile...

DR UN İYİSİ?

2009-02-16T13:08:00.003+04:00

o kadar yorgunum ki ne yazık ki bloğumuz için ayrı ve yorumlu bir yazı yazmayı erteliyorum. 2 senedir forumunda yazıştığımız siteme yazdıklarım aşağıda.şimdilik -kes-yapıştır-sonra yorumlar!...

"bugün tam bir hafta oldu kuzeyim hasta olalı. bir haftadır neler yaşadığımızı bir biz biliriz. sizlerle de paylaşmak istedimyeni evimize taşındık. taşınma aşamaları bebekle çok zorluydu. babaanne ve teyzesine bırakarak tüm işleri halletmeye çalıştım.evden hiç çıkmadığımız için kuzey genelde izole büyüyor. teyzesi ve büyükannesine gelen giden epey var.sabah bırak akşam al.dışarısı soğuk evler(özellikle yeni olan) epey sıcak.sebeini tam bilemesekte kuzey eve taşınmamızdan 1 hafta sonra öğlen uykusundan keyifsiz uyandı.bişeylerin ters gittiğini anladım ama ilaç kullanmadım. ertesi sabah ateşi popodan digital ile 38,5 u gösterince dahada yükselmesin bir önlem alalım diye calpolü verip devlet hastanesi aciline gittik. boğaz iltihabı dedi 2 dk bakıp ve antibiyotiği yapıştırdı.o gün antibiyotiği verdik ama içim hiç rahat değil.bu arada kendi dr umuza kesinlikle ulaşamıoruz.(muayenehanede cebi çekmiyor.hemşire bağlamıyor."bana söyleyin"diyor.kendince "calpolle dolveni dönüşümlü verin"diyor.akşamda cebi açmıyor) hemşireyi dinledim calpol ve dolveni dönüşümlü verdim.ilk 2 saat ateş kademeli olarak düştü 3. saatte çıkmaya başladı ve yine popodan digital ile 39,8 i gördük.kuzeyin başı omzumda gözleri hep kapalı ve inliyor.hiç birimizde uyku yok moral sıfır.sabahı sabah ettim akraba tavsiyesi ile bulunduğumuz ilin en tanınmış çocuk dr unun yanında aldım soluğu.2 gündür iştahsız ve keyifsiz sürekli uyku halinde olan bebeğimde birde kırmızı lekeler çıkmaya başladı.6. hastalık mı acaba? bizdeki aşırı gerginliğin yanısıra aşırı rahat yanımızda sürekli cep telefonuyla konuşan ve sinir edecek derecede habire gülen bir dr la karşılaştım.adam yanımızda sevgililer günü için gideceği kayak organizasyonunu bile yaptı ve bizim antibiyotiği kesti. lekeleri geçiştirdi.zaten şaşkın olan ben çıktığımda komutları bile algılayamaz dereceye gelmiştim.2 gün de antibiyotiksiz geçti oldu 4 gün.ateş hala 39 ve civarında bu arada. kırmızı leleker büyüdü ve birleşti çoğaldı.gece hiç uyumamaya başladık evcek.4. gün sabaha karşı kuzey çığlık atarak ağlamaya başladı ve abartmıyorum 50 dk susmadı.(yazmayı unuttum bu arada ilk 2 gün ılık duş sirkeli su hepsini yaptık son dr bunlarında yanlış olduğunu hemen kesmemizi söyledi)hemen doğum yaptığım özel hastanenin aciline yetiştik.burada doğumumuzda bulunan çocuk dr u yeni bir antibiyotiğe başlattı.önceki antibiyotiği kestiğimiz için boğazında olan iltihabın kulağa geçtiğini söyledi ve lekelerin alerji olduğunu.(bu arada lekeler daha kırmızı daha büyük)birde alerji şurubu verdi.dün sabah lekeler tüm yüzünü en küçüğü 3 cm çapında olacak şekilde kapladı.şekilleri bozuk sanki tokat atılmış gibi.ama kaşınmıyor.dili sürekli dışarda. emmeyi bıraktı.sürekli öğürüyor.uykusundan boğulacak gibi kuru bir öksürükle uyanıyor.dr la tel ile irtibat halindeyiz. 1 haftada bebeğim yarım kilo verdi.dün geceki acil ziyaretinde kulağı ağrıdığı için sürekli ağladığını söyledi. ve paranox olmazsa 4 saat sonra dolven vermemizi önerdi.dün gece ilk defa 3 saat aralıksız uyuduk.ve öksürük şurubunuda ekledi.ama içirmek ne mümkün. kuzey daha şişeleri görünce bağımaya başlıyor. biraz önce öğürdü öğürdü ve yeşil sarı bir sıvı kustu. yarında kbb dr una gideceğiz.minicik oğlum 1 haftada kocaman insanı bile rahatsız edecek ilacı içti.sizce dr un iyisi bebeğim sağlıklıyken kilo ve boyunu ölçüp agucuk gugucuk yapan mı? hiç bir test yapmadan antibiyotik veren mi? "

HAVA DURUMU

2009-01-23T18:48:00.004+04:00

hava karanlık, fırtınalı, yağmurlu. oldum olası sevmem böyle havaları.başım feci ağrıyacak ve huysuz olacağım biliyorum. bununla doğru orantılı olarak sabahtan beri her iş ters gidiyor.
meleğim için dr da randevumuz vardı. -dı - diyorum çünkü gerçekleşemedi. dr umuz biz kapısında beklerken "çok acil işi çıktığını gelemeyeceğini" söylemiş hemşiresine. kesin öyledir bir itirazımız yok ama neden koca hastanede 1 tane çocuk dr u var. ve neden hiç bir çözüm getirilmeden sadece gelmeyeceği söyleniyor bize. zaten hava fırtınalı sinirlendirmeyin beni... bu arada bütün yollar kazılmış,hastaneye araçla ulaşmanın imkanı yok(abartmıyorum kesinlikle samimiyim)-100 mt ileride aracını bırak, hastaneye yağmurda, fırtınada yürü kardeşim- emrine itaat et,sonrada dr gelmesin.yaşlıları, hamileleri ve ağır hastaları düşündükçe fırtınaya ihtiyacım olmadan başıma ağrılar giriyor.

ne zaman "ne olacak bu devletin hali" ya da" eğitim şart" diye düşünsem mutsuz oluyorum. "bana ne kardeşim, ben eğitilmişim yeteri kadar" diyesim var diyemiyorum. sürekli sorumluluk hissetmenin zorunlu olduğu öğretildi bize. "yere çöp atma" " lütfen diyerek konuş" "başkalarının hakkını gasp etme" " yazılı ve yazılmayan tüm kurallara uy" " temiz ol, güler yüzlü ol" vs vs vs

benim gibi olanlar nerdesiniz?

belkide ben tüm öğretileri yanlış anladım. komşuların, hastane danışmasındaki kızın, otoparkdaki adamın, trafikte en soldan en sağa 90 derecelik keskin bir dönüş yapıp yüreğimi ağzıma getiren teyzenin yaptıkları doğru benimkiler yanlış. bu yaştan sonra zor olacak değişim.
kuzey benim kurallarıma göre büyüyeceğine göre........

HASRET

2009-01-11T01:23:00.007+04:00

Doğduğundan beri ilk kez bitanecik meleğimle 6 saat ayrı kaldık.1 gece önceden beni afakanlar basmaya başlamıştı. sanki 1 haftalık tatile gidecekmişiz gibi bir ton ütü yaptım. çantasını defalarca kontrol ettim. sebze püresini sabah çok erken yola çıkacağımız için geceden hazırladım. hem oğlum hem babası uyuduğu için parmak ucumda sabahın 2.00 sine kadar evin içinde bir oraya bir buraya dolanıp durdum. tam yattım kuzey uyandı.sanılanın aksine emmek için değil.basbayağı uyandı ve 4.00 e kadar benimle boğuştu, daha sonra boğuşması babasıyla devam etti. ve biz neredeyse hiç uyumadan onu babannesine apar topar teslim edip yola koyulduk. bereket cem abimiz kullandı arabamızı. (birara yakışıklı cem abimizi sizinle tanıştırmalıyız. her derde deva gibidir...) o kadar yorgunluğa karşın hiç uyuyamadım yolda. yemin ederim kokusu bile geldi burnuma. aşık olduğum küçük şehire gidip geldik hızlıca.

gözlerimle içtim sokaklarını.her köşesinde çocukluk yazlarımın anıları canlandı. benim gibi asker çocuğu olanlar bir yere aşık olmak ne demektir iyi anlarlar."nerelisin?" sorusu bizim için en zor sorudur. tatillerde gidilen şehirler arasından ait olmak istediğimiz yerleri kendimiz seçeriz.hayatı uzun yıllar aynı yerde geçenleri kıskanırız.benim seçimim hiç yaşamadığım ama en sevdiklerimin yaşadığı,uzun sohbetli kalabalık sofraların kurulduğu burdurum oldu ve sevdiklerim artık hayatta olmasa da hep öyle kaldı.

oğlum babaannesini hiç üzmemiş.ama kucağından da inmemiş.gece nöbetine karşın pek de uyumamış.geldiğimizde yüzüme hiç bakmadı diyebilirim.zaman geçti kuzeyim yumuşadı doya doya hasret giderdik. dilek tutarken sağlık, huzur , para yanında hep iş diliyorum kendim için. o zaman nasıl ayrı kalacağız.hep böyle küs küs mü bakacak yüzüme.of ya of . bu ne yaman çelişki...

eve gelince alıştığı ortamı bulunca erkenden yattı ve ilk defa sabaha kadar uyudu.tabii bizde iyice dinlendik.

bu arada kuzey artık;

* elimdeki kaşığı eline almaya çalışıyor, alırsa ağzına götürebiliyor(kendince ve uzun yoldan)

* derin uykudayken kucağımdan yatağına koyunca gözünü açıp etrafı ve kimin kucağında olduğunu kontrol edip tekrar uykuya geçiyor.

*ayak baş parmaklarını emiyor!

*heyecanlanıyor(fotoğraflarda ki gibi)

*çocukları ve esmer insanları ayrı bir seviyor.

*kurabiye kavanozu dahil herşeyi ısırıyor 2 minik dişiyle.

yılbaşı

2009-01-06T01:13:00.003+04:00

1 bırakmadılar şu hediyeleri bir talan edeyim

2 hep fotoğraf ,hep fotoğraf hadi çek babacığımda evden çıkalım bir an önce

3 bir sürü renkli ve ses çıkartan şey var. önce hangisini ağzıma sokup tadına baksam acaba...

tüh yine basıldık!

yeni yıla girmek üzere ödül teyzemlerdeydik. özlem teyzem ve ödül teyzem o gün çalıştıkları halde bir sürü hazırlık yapmışlardı bizim için. anneme yemek yedirmemeyi ilke edinmiş olmama karşın 23.00 de uykuya yenik düştüm. bütün sene uyuyacakmıyım yoksa?

bu varsayımın doğru olduğunu düşünürsek;

-ödül teyzem bütün sene cem abimi uyutmaya çalışacak( hayırrrrrr)özgür amcam ödül teyzemi bekleyecek

-esin teyzem minik defneyi emzirecek( o daha çok minik bütün sene emmesinde mahsur yok)deniz amcamda esin teyzemi bekleyecek

-annem ve babam ile özlem teyzem ile selçuk amcam öpüşecekler :))

ikisıfırsıfırdokuz NASIL OLSA GELECEKSİN

2008-12-30T23:27:00.006+04:00

yılbaşı içerikli bir yazı bile yazmak gelmiyor içimden. kuzeyin yemeği, oyunları, kakası vs...tüm hayat onun etrafında dönüyor. "herkes" tarafından kurgulanmış günler haftalar hiç derdim değil.ne tuhaf bu kadar başkalaşmış olmam. yaz-a-madığım o kadar çok başkalaşımlarım var ki beni hayrete düşüren...
kırmızı lekeler çıktı yüzümüzde.bir çıktı bir kayboldu. herkesi herşeyi sorguladım. sadece yanaklarında olunca saç, sakal, kozmetik, battaniyeleri.sonra yemeklerine geldi sıra.sırayla arttıra eksilte suçlu bulundu HAVUÇ.bu masum görünüşlü, turuncu, içten pazarlıklı sebze yavruma alerji yaptı.bu mevsimde de yedirecek bişeyler bulmak o kadar zor ki(hele de benim gibi pimpirikli için) mercimek; erken çok kuvvetli protein, ıspanak;alerjik, pırasayı sevmedi. of kaldık mı patates ve brokoliye. soğan koy pirinç koy olmadı arpa şehriyesi koy. haa birde balkabağı var.çorba,püre bitti.yemin ederim rüyamda bile ek gıdaları görüyorum.
uyku problemimiz açlık kaynaklıymış.geceleri 3-5 kez kalkıp emzirirken doyduğunu sandığım oğlum 1 ayda 300 gr almış.ah yazarken bile içim acıyor.nasıl anlamam sütümün olmadığını.şimdi gece uyanmaması için mamayı arttırdım,uyanınca her iki türlüde beslemeye çalışıyorum.daha az uyanıyor.süt arttırıcı her türlü bitkisel kürü uygulamaya başladım bile.
yılbaşı ağacımızı kurduk.hediyelerimizi aldık.ağacın altına koyamıyoruz ama en kısa zamanda üstümüze giyerek bir aile fotoğrafı çeker ekleriz bloğumuza.
yeni yıl önce sağlık,sonra huzur,para, iş, güç ve kalpten isteyen herkese bizim ki gibi bir aşk ve evlat versin.

2008-12-16T20:16:00.000+04:00

bayram ertesi

2008-12-16T18:55:00.005+04:00

o kadar çok değişiklik var ki meleğimde. uzun zaman yazmayınca toparlamak zor oluyor.
artık bir dişimiz var.ateşlenmedi ama huysuzlaştı kuzeyim.tabii yaptığı tüm huysuzlukları dişe vermek o ilk dişe yapılmış haksızlık olur. sanırım bizim oğlanın karakteri yavaş yavaş oluşuyor.mesela;
-kalabalıktan kesinlikle hoşlanmıyor.
-yatağından başka yerde uykuya dalmıyor.dayanamayıp dalsa bile yarım saati geçirmeden uyanıyor.
-şimdilik her tadı seviyor.eee anne iştahlı baba iştahlı başka türlüsü beklenemezdi :)
-öyle her daim gülen, sevimlilik yapan bebeklerden değil.istemezse hiççççç gülmüyor.
-gıdıklanıyor
-uyku arasında gözlerini aralayıp durum kontrolü yapıyor
-gezmekten çok hoşlanıyor

ek gıdalara geçtik.hiç yadırgamadı güzel oğlum.şimdilik sebze ağırlıklı gidiyoruz.meyvalardan sadece armut suyu denedi.tatlı gelirlerse anne sütünü bırakır diye korkuyorum.bal kabağı, brokoli, patates, havuç hatta kereviz bile püre olarak sunuldu meleğime. yatmadan muhallebimizide yiyoruz. tam saatli bir düzen oturmadım 6 ayı bitmediği için.ama araştırmalar tamamdır. aylara göre yemesi gerekenler pc de klasör halinde toplandı. bir tek pratik eksik.
uyku düzenimiz ilk aylardaki kadar düzgün değil. ne oldu nasıl bozuldu anlamadım.yiyecekleri eksiltiyorum arttırıyorum saatleri değiştiriyorum.eski düzeni bulamadık.o zaman tüm suçlu o önde toplu iğne başı kadar olan dişimiz diyeceğim ama uyandığında gazı oluyor.işte burası muamma... zinco,sap simplex,nurse harveys...vs hepsi denendi.ama banamısın demiyor.ne zaman bağırarak ağlıyor,o bağırış çağırış içinde gazını çıkartıyor o zaman uykuya tekrar dalıyor.tabi bu arada ben ve sevgilim perişan.birimizde boyun birimizde bel fıtığı idare edip gidiyoruz:))

anneannemiz ve dedemiz bizimleydi bayramda. tam bayram gibi bayram yaptık.seyhan dedesi oğlum için kurban adamış,onuda kurbanlıklarla beraber kestirdi.oğlumun alnına kanını sürdürdü.(ne kadar gereksiz gelen adet,anane varsa çocuk sahibi olunca hepsi anlam kazandı)bu bayram en çok kuzeye yaradı.anneanneden el örgüsü muhteşem bir yün battaniye geldi.yetmedi hem anneanneden hem babanneden hediye kıyafetler geldi.bol bol kucakta gezdi.hatta bayram harçlıklarını bile aldı oğlum. onları uğurlayınca ev çok boş geldi.iyi ki teyzoşumuz burda.dedemiz yine yolcu uzaklara.
babacım seni çok seviyorum.iyi ki babamsın iyi ki oğlumun dedesisin

2008-11-19T18:04:00.002+04:00

3 ümüzün pek resmi yoktu. amcamız ve halamız sağolsun bizi bol bol çektiler. resimlerden kuzeyimin büyüdüğü daha iyi anlaşılıyor. annesinin melek oğlu, sen hep çok mutlu ol.seni çok seviyorum.

bebekler

2008-11-16T13:17:00.002+04:00

kuzey yataktan düştü. geçmiş dönemin en ızdırap verici olayı bu olduğu için öyle süslü cümleler kurmadan DAN diye yazmak en doğrusu bence...
kuzey çok ağladı annesi de...
kuzey korktu annesi de...
annesi telefonlara sarıldı, her zaman bulduğu babasını o gün bulamadı. paniğe kapıldı.amcasıyla acil servise gidildi. "bişey olmaz çocuktur" diyen dr. u öldürme düşünceleri geçti kafasından. merdivenlerde, yavaştan elinde kahve ile yürüyen hemşireleri aşağıya itmeyi düşündü. pijamalarla sokaklarda olduğu için garip bakanları da yumruklamayı...
bi dolu pişmanlık ve suçluluk duygusu,binlerce özür kuzeyden.
başka bir bebeğe takıldı sonra aklı.salih bebek anlatmak istediğim
annesi 13 yıl bekledi onu ve ikiz kardeşini."bir çocuğumuz olsun yeter" diyen 100 lerce insanın bir araya geldiği yerden tanıdım onu. aylarca hazırlıklarımızı, korkularımızı, dualarımızı paylaştık.sonra kuzey geldi,ecrin geldi,emir geldi, bebekler tek tek anneleriyle buluştular salih ve ikizi erken gelmeye karar verdiler. aksilikler yakalarını bırakmadı. salih bugün 5 aylık ve gözleri görmüyor. annesi tüm hayallerini hatta diğer bebeğini bile cebinde taşıyıp onun için koşturuyor. yetmiyor, yetemiyor. HERKESİN YARDIMINI BEKLİYORLAR.

çekirdek

2008-10-18T00:09:00.003+04:00

kuzey büyüyor. her gün bir sürprizle uyanıyoruz. artık dönmeye, kendi kendine ritimli sesler çıkarmaya, gıdıklanmaya başladı. annesi sürekli telaşlı bir oraya bir buraya koşturuyor ama neden se hiç zayıflamıyor. çünkü kuzeyin rafine zevkleri olan bir babası var. babası yemeği, arkadan kahvesi, çayı hatta çayın yanında atıştırmalıkları olsun etraf düzenli olsun tırı vırı olmayan bir kanal ya da müzik( mümkünse caz) açık olsun tüm bunlar olurken eşi ve biricik oğlu yanında olsun istiyor. herşey tam olunca da bu müthiş çekirdek aile yiyor,yiyor ve yiyor.

kuzeyim, buçukluğum senin gülmen herşeye bedel annem. uykunda bile özlüyorum seni...

2008-10-14T13:53:00.001+04:00

2008-10-07T16:06:00.006+04:00

tatil yaptık çoook uzun bir zamandan sonra.2.5 sokak süpürgesi Dalyan da , Köyceğiz de ve Antalyadaydık.Buçukluk hiç zorluk çıkarmadı.sanırım oda bizim gibi gezmeyi sevecek.bi dolu sürprizler yaptı bize.

gülmeyi, utangaç bakmayı, dudak bükerek ağlamayı öğrendi meleğim.

ilk bayramında büyükbabanneden ve dedesinden harçlık bile aldı.cicileriyle tam bir minik erkek oldu.Bahattin dedesi ve Zikriye annanesine sürpriz ziyarette bulundu.Gülsün teyzesini ,Serter amcasını gördü.Arzu teyzesinin minik kızına iyi ki doğdun Deniz bile dedi bakışlarıyla:))anne ve babasının meşhur kahvaltı mekanına uğradı,manzaranın! tadını çıkardı. mothercare ve max&spencer ı bulmuşken yazlıklarını hazırlayan annesine manen destek verdi.

bizde sevgilimle buçukluğumuzla güneşin son demlerini iyice sindirdik içimize .özlediklerimizle buluşmanın keyfini çıkardık.

aslında başlık gereksiz

2008-09-02T23:16:00.003+04:00

ne kadar uzun zaman olmuş yazmayalı-diye başlamalı aslında yazı ama yazacaklarımı düşününce aslında kısacık bir dilime sığanlara şaşırmamak elde değil...
oğluma baktıkça yaradana olan inancım bir kat daha artıyor. gözlerimin önünde mucize gelişimine tanık olmak ,hergün yeni bir şeyler öğrendiğini görmek sonsuz bir mutluluk. kakasına bile hazineymiş gibi davranmama yol açan bu sevgiye sanırım dünya üstünde sadece insan evladı ve annesinde rastlanıyor.
canımın içi kardeşim 08.08.08 de evlendi. canım oğlumda teyzesinin en küçük kavalyesi olarak kına gecesi ve düğünde onu yalnız bırakmadı.
kuzey 02.08.08 de taaaa uzaklardan gelen dedesiyle ilk defa tanıştı ve dedesinin kimse tarafından görülmemiş ruhunu açığa çıkarttı. benim gülümsemeyi hiç ihmal etmeyen ama hep planlı hareket eden asker babam; gecenin her saati yardımımıza koştu,torununu ayağında salladı,şarkılar söyleyip kırkını henüz dolduran oğluma çeşitli danslar öğretti.
annem hep koşturdu.doğuma,mevlide, kına gecesine,düğüne...tüm alışverişleri yaptı,tüm ananeleri yapayalnız yerine getirdi.hafta sonları artık iyice rahatsızlanan anneanneme bile yetişti.
anneannem 30.08.08 de 15.45 de bizleri bırakıp gitti. bu cümleyi yazdığıma bile inanamıyorum. hele öldüğüne hiç...o hep bizim için dua eden, orada evinde olduğunu bildiğimiz atamızdı.
annem yandı , kavruldu. canım annem çok ağladı. en son istediği soğuk suyu -yoğun bakımda olduğu için-vermediği için bile kendini suçladı. bir kere daha kocaman harflerle kafama kazıdım ki: ANNENİN GİDİŞİ KAÇ YAŞINDA OLURSA OLSUN, EVLADINI ACITIYOR.

oğlum evinde

2008-07-18T12:49:00.003+04:00

canımın yarısı, bitanecik meleğim, güzel kokulum, sarı kafam, japon gözlü kelebeğim artık aramızda :)

24 haziran 11.10 da Kuzey bey aramıza katıldı. uykusuz geceler başladı bizim için.

dünya üstünde böyle bir sevgi olduğuna beni inandırdığın için sağol Allahım.

1-elimden geldiği kadarıyla hatta bunun da ötesinde iyi bir insan olman için ne gerekiyorsa yapacağım.

2-asla başkalarına benzemen için seni zorlamayacağım.

3-tercihlerini hangi yaşta olursa olsun en azından dinleyeceğim.

4- ne olursa olsun seni sevmekten vazgeçmeyeceğim.

OĞLUM GELİYOR

2008-06-22T15:10:00.002+04:00

artık melek oğlumun gelmesine 48 saatten az var. allahım ne garip bir hismiş bu...
giderek artan arttıkça korkutan bir sorumluluk duygusuyla gergin ve dolayısıyla suratsız dolaşıyorum ortalıkta. tavan yapan annelik içgüdümü ise kardeşim ,sevgilim , annem hatta yurtdışında olan babam üstünde bile tatmin etmekteyim. sürekli ne yiyip içtiklerini kontrol ederek, talimatlar yağdırarak evi nazi kampına çevirdim. hala sesleri çıkmıyor ama biliyorum onlarda "şu 24 haziran geçsede bizde rahat nefes alsak" diye bekliyorlar.

İŞTE HAZİRAN

2008-06-02T12:28:00.003+04:00

haziranın gelmesi hep heyecan vermiştir bana. kendi doğum günüm için heyecanlanarak, hayaller kurarak başlardı her haziran. hayallerim o kadar büyük olurdu ki yapılan hiçbir plan dolduramazdı boşluğu ve maalesef ben her defasında mutsuz olurdum. çok ama çok mutsuz olduğum, şimdi bile hatırladığımda burnumun direğini sızlatan bir doğum günümde yok değil!...
yaradanın ilahi adaletimi dersiniz, evrendeki gizli güçler mi ; ne kadar mutsuz olduğum zaman dilimi varsa oraları her zaman hatırlanacak güzellikte anılarla doldurdular.haziran sevgilimi armağan etti bana.oda hayatımın en güzel doğum gününü.şimdi de oğlumu getiriyor. artık haziran çerçevelenip duvara asılabilir.

SABAH OLDU

2008-05-23T06:18:00.006+04:00

yine sabahın oluşunu seyrediyorum. bebeğimin gelmesine takvimlere göre 40 gün dr amcamıza göre ise en fazla 25 gün var. şu an çok hareketli. sanki kafamdan geçenleri hissediyor gibi tüm gece benimle birlikte hareket edip durdu. her zaman ki oyunumu oynamaya gücüm kalmadı sanki. güçlü görünmek istemiyorum. bu oğlan beni madara etti vatana millete.her yerde her zaman ağlayabiliyorum. ama yinede çok ama çok seviyorum seni kuzeyim, beni güldüren meleğim. sanki birtek ben ve sevgilim heyecanlanıyoruz onun için. ece teyzeninde hakkını yemeyelim demi oğlum. o kadar koşuşturmasının arasında arayıp sormayı hiç ihmal etmedi."sende bu kadar duygusal olma,herşeye ağlama" demedi.sadece dinledi ve anlıyorum dedi. zaten ihtiyacımızda olan buydu değil mi kuzeyim. anneannen ve babannen de hep aradılar sordular.hatta senin bizi bırakıp gitme riskin olduğu bir dönemde(düşüncesi bile korkunç) başımda nöbet tuttular.dedelerinide unutmayalım. sinirimi normal karşılayan da onlar oldu, ego savaşına girmeyen de... bu kadar zor yürümeme hiç ses çıkarmadan alışverişe benimle gelme cesaretine hayran olduğum halan, sana savaşmayı öğretmeyi kafasına koymuş sonat abin ( sonatta abi oldu ama hala tuzey diyo oğluma...), minik derinin bezleriyle hastane çantamıza ilk destek veren kişi ünvanını kazanan sevgi yengende bu gruba girmeyi hakediyorlar bence.daha miniminnacık iken battaniye üretimine başlayan büyük halalarını, benden daha doğru gün sayan büyük babannenide saymadan geçemeyiz.

biraz peşin hükümlümüyüz kuzeyim ? bak ne çok insan heyecanlanıyormuş meğer bizim için:)

sen var ya sen canım oğlum o kadar şanslısın ki.Arkadaşların bile hazır. benim canım arkadaşlarım ve onların melekleri seni bekliyorlar. beni hiç ama hiç yalnız bırakmayan hülya teyzen ve senden 1 ay sonra bizlere katılacak olan yaşar mert, selver teyzen , her türlü kahrımı çeken Ahu teyzen +aziz amcan + senden 1,5 yaş kadar büyük egemen ve ezgi ablan , her türlü gelişimine yakından tanık canım sırdaşım ödül teyzen+özgür amcan+dik kirpikli oğulları cem.
Taa uzaklardan seni merak eden bi dolu insanın arasına doğuyorsun.gülsün teyzen, gökçen amcan,sema teyzen,bahattin deden , zikriye anneannen, süheyla teyzen,selçuk amcan,yasemin teyzen, iclal babannen(ki portakalda vitamin zamanlarını bilir:))elvan teyzen, hakan amcan, mamuş teyzen(17 senedir böyle seslenmekten gerçek adını unuttuk banu aslında), kevser teyzen,taa londralardan arayan sinan amcan, hamilelikle ilgili tüm tüyoları üşenmeden mail atan neslihan teyzen, kızlarını büyütüp bana seninde öyle olabileceğin umudunu veren şirin teyzen, erkek haliyle benden daha çok çocuk gelişimi bilen ve telefonda bile direktif verebilen mustafa amcan , henüz 7 haftalıkken geçirilen bir tehlikeye böğüre böğüre ağlarken beni güldürebilen dostum mete amcan, ve daha unuttuğum bir sürü canım arkadaşlarım. ne iyi etmişim de sizi biriktirmişim yıllarca. meğer ne çok zenginmişim haberim yokmuş!
bu arada sabah oldu bile. sen hala hareketlisin. ağlama diyor olabilirmisin bana? ağlamam merak etme bebeğim.sen ve baban yanımda olduğunuz sürece dimdik dururum, hatta taşı sıksam suyunu çıkarırım ama hormonların gözü kör olsun...........

HAYAT BİR ÇOCUĞA NASIL ANLATILMALI?

2008-05-16T13:03:00.001+04:00

HAYAT BİR ÇOCUĞA NASIL ANLATILMALI?Aylin Kotil, Cumhuriyet Gazetesi
Arkadaşımın kızı bir yaşına gelmişti, 'Sen eğitimcisin, neler öğretmem gerekiyor, bazen kendimi çok çaresiz hissediyorum' dedi. Sorusu kolaydı ama yanıtı zordu, akıl vermesi basitti ama uygulaması karmaşıktı, anlatmaya başladım:Annelik uzun zaman alan ve günün yirmi dört saati devam eden adı 'insan yetiştirmek' olan bir iş. Bir kere bilmelisin ki, zaman alacak. Neye zaman harcarsan onun karşılığını alırsın. İşine zaman harcarsan işinden, eşine zaman harcarsan eşinden, çocuğuna zaman ayırırsan da ondan karşılığını alırsın. Yapabiliyorsan gözyaşlarını tutmamasını öğret, acı çekmeden olgunlaşamayacağını... Kıskanmamayı öğret ona, arkadaşının başarısından mutlu olmayı, birlikte sevinçleri paylaşmayı, içinden 'neden ben değil de o?' demeden...Kazanmaktan mutluluk duyup içine sindirmeyi, ama aynı zamanda kaybetmeyi öğrenmesini. Çünkü bir adım sonrasında görünüşte galip olanları gösterecek hayat ona. Her şeyin bir sonu olduğunu öğret. Sahip olduğu bütün değerlerin bir gün keyif vermeyebileceğini, kazanılan ve harcananın bir sonu olduğunu, gidilen yerlerin zamanla bıkkınlık verebileceğini, her şeyi tüketebileceğini, tüketemeyeceği tek şeyin bilgi olduğunu öğret. Kitaplardan keyif almasını, ders çalışmak istemiyorsa zorlanmamasını, ama okumayı sevmesini öğret ona. Elbet er ya da geç alacaksın biliyorum, ama mümkün olduğunca geç al ona bilgisayarı. Ona kendisi ile kalacağı sakin zamanlar ver, sıkılmayı öğret ona, sıkılıp ta kendini yönlendirmeyi bulmasını.Doğaya götür onu, hayvanlardan korkmaması gerektiğini öğret. Arıların bizi sokmasından çok, nasıl bal yaptığını anlat. Doğanın kendi içindeki gizemini bulmasına yardımcı ol, yağmurdan sonraki toprak kokusundan keyif almasını sağla. Soğuk kış gecesinde ateş yakmayı öğret, belki büyüdüğünde bir gece sevgilisine ateş yakar ve belki binlerce yıldızın altında birbirlerine sarılırlar, bunu öğretmemiş diğer sevgililerin aksine...Şartlar çok zor olsa da yalan söylememesi gerektiğini öğret ona. Kazandığı elli milyonun piyangodan çıkan beş yüz milyardan çok daha keyifli olduğunu öğret. Alın terine saygıyı öğret ona.Aşk acısı çekmenin hiç âşık olmamaktan daha güzel bir duygu olduğunu öğret. Kendi doğruları üzerinden kimsenin onu yargılamasına izin vermemesi gerektiğini öğret, başkalarını da kendi doğruları üzerinden yargılamamayı... Bunun başkalarını dinlememek olduğunu değil, söylenenleri kendi eleğinden geçirmesi gerektiğini öğret. Kendi fikirlerine inanmanın güzelliklerini anlat.Hayatı sorgulamayı öğret ona... Bilginin en büyük güç olduğunu öğret. Yapabilirse bunu en büyük fiyata satmasını, ama kalbini ve ruhunu kendisine saklaması gerektiğini öğret. Haklı olduğu konuda sonuna kadar diretmesini öğret ve haklıyken dik durmasını.Günün birinde yaptıkları değil yapmadıkları için pişmanlık duyabileceğini öğret. Basit yaşaması gerektiğini öğret ona, çay içmekten keyif almayı... 'İstemiyorum', 'hayır' demeyi öğret ona, istediğinde ise 'istiyorum' demeyi, Sevdiğinde ise 'seni seviyorum' diyebilmeyi öğret ona. Bir kot pantolon ve tişörtle üniversiteyi bitirmeyi öğret ona. Temiz kokmasını...Sorgusuz sevmeyi... El yazısı ile notlar yazmayı... Lafı dolandırmamayı... Sevdiklerinin hiçbir zaman çantada keklik olmadığını, dostluğa yatırım yapması gerektiğini, kıymetini bilmeyenlerden uzaklaşmasını öğret ona. Müziği sevmesini, sporla barışık yaşamasını, İşlerin hiçbir zaman bitmediğini söyle ona, en yoğun zamanda bile kendine vakit ayırması gerektiğini öğret... Ama en çok da kendini sevmesini öğret... Kendini sevmezse kimsenin onu sevmeyeceğini... Kendine çiçek almazsa kimseden çiçek beklememesi gerektiğini... Kendine özenli yemekler yapıp sofralar kurmazsa kimsenin onun için yemek hazırlamayacağını...Hayatta her şeyden çok kendisinin önemli olduğunu öğret ona....
İLKE VE BUNU SİTESİNDE PAYLAŞAN ANNESİNE TEŞEKKÜRLER

kuzeyin teyzesi

2008-05-09T06:54:00.005+04:00

gecenin bi yarısı ayaktayım.kafamda bir dolu düşünceler yine!
kız kardeşim nişanlandı apar topar.babacığım uzak memleketlere uzun süreliğine gitmeden...biz de apar topar şehir değiştirdik kuzeyimin teyzesi için. prensesler gibi olmuştu melek kardeşim. hep gülüyordu.bense hep durgundum.kardeşimi paylaşamamak mı, 90 kg ya ulaşmış olmak mı, yoksa evde yatıyor olmaktan iyice asosyalleşmekten mi bilmem,tüm gün zorla güldüm. hatta bir ara ortadan kaybolup ağladım.bi tanecik sevgilim farketti sadece ağladığımı.belki de korktum.kaç yaşına gelirse gelsin benim küçük kara kızım olarak kalacak olan kardeşimi birilerinin inciteceğinden ve incitenleri bu sefer dövemeyeceğimden :) korkuyorum(o daha minicikken bizde işler böyle yürümeye başlamıştı-birileri onu üzer bende döverdim...) tüm dualarım seninle meleğim.hep çok mutlu ol.

kuzeyim için şafak 54. el emeğimi ortaya çıkarma inadımı bi kenara bırakıp kapı süsünü satın aldık.ama kararlıyım.şekerlerini biraraya getirme işi ve sepetini ben yapacağım. sırtım ve ayaklarım izin verdiği ölçüde tabi. ben uyurken ayak tabanlarımı ve sırtımı birileri dövüyor sanırım çünkü tabanlarım hep şiş, sırtım hep acıyor sanki yaraymış gibi.uzun süre yatay durumda kaldıysam kaldırma görevi sevgilimin maalesef çorap giydirme de öyle.artık ayaklarıma sadece uzaktan el sallıyorum.kuzey sanırım halinden memnun.12 gün sonra görmeye gideceğiz minik oğlumu.bakalım ne kadar kilo almış. dr amcası tam doğum tarihimizi söyler belki.

anne olma-ma-k

2008-04-23T13:35:00.000+04:00

canım annem ve babam benden uzakta yaşıyorlar.görmeye gelmişler bizi,bugün yolcu ettik. sanki kalbim onlarla sökülüp gitti.bu durumda iken daha iyi anlıyorum anne olmak ne demek.
daha minik yavrumun yüzünü göremedim, kokusunu duyamadım ama şimdiden gözümden sakınıyorum onu.onunla ilgili yapılan şakaya bile tahammülüm yok.
her lafına bir karşılık verdiğim,herşeyi ondan daha iyi bildiğimi düşündüğüm annem de böyle seviyor demek beni. ilaç iç-yemek ye gibi telkinlerine "of anne ya" diye başlayan cümleler kurduğum annem beni sevmekten hiç vazgeçmedi.bana karşı hiç yorgun,uykusuz olmadı. en kırgın olduğumuz zamanlarda bile ağlarken "anne" dediğimi farkettiğimde ne çok şaşırmıştım.
artık daha çok ağlıyorum haberlere.hemen anneleri geliyor aklıma mağdurların , şehitlerin.
işte bana öğrettiklerinden birkaçı bunlar minik oğlum.sen de bana "of" diyecekmisin? benden zaman zaman sıkılacakmısın? herşeyi benden çok bildiğini mi düşüneceksin? peki o zaman ben annemin bana yaptığı gibi sabırla bekleyip, hep, her zaman, daima sevgi dolu mu bakacağım yüzüne...

erik çıktııııııı

2008-04-11T13:29:00.000+04:00

yaşasın erik çıktı nihayet.tüm sene eriğin çıkmasını bekleyenlerdenim ben ve çıkınca da çatlayana kadar keyfini sürenlerden.tabii tuzla beraber.maalesef tuz yasak. erik keyfim yarım sürmek zorunda.ayaklarım ve ellerim fil hastalığına tutulmuş gibi şiştiği hatta şekil değiştirdiği için dr. umuz tuzu kesti.hadi elleri ayakları böyle hallettik.hiçbir pantalona sığmayan bedenime ne demeli.aynada kendimi hayretle izliyorum.sanki bu duruma gelmem 15 ay sürmedi bir gecede şişmiş uyandım...her şişman bayan gibi kendimi kandırmayı başarıyorum-gözlerin hala güzel leman,yüzün şişmemiş leman.saçların ne güzel parlıyor sanki gürleşmiş,...vs vs
oğlum,minik meleğim asli görevini yerine fazlasıyla getiriyor.tekmeliyor,yumrukluyor,dönüyor.annesi de oğlu biraz daha büyüsün ve zamanını beklesin diye dua ediyor.
kuzeyimin alış-verişleri maalesef babasına kaldı.maalesef diyorum çünkü yalnız olmayı hiç sevmez böyle işlerde.her akşam bişeyler daha almış olarak eve dönüyor.bayram çocukları gibi sevinerek açıyoruyz cicilerimizi.1 gece sergiliyoruz salonumuzda sonra hoooop dolaba. korkuyoruz nazardan.
82 gün sonra buluşmayı özlemle beklediğimiz oğlumla yunus,kuş ve deniz sesleri dinliyoruz.tavsiye ederiz.hakikaten sinirleri alınmış gibi dolaşıyorsunuz etrafta:))

2008-03-29T11:19:00.000+04:00

bebeğimin gelmesine 95 gün kaldı-tabii bu takvimlerin gösterdiği-
hava sıcacık-yattığım yerden anladığım kadarıyla...-camdan görebildiğim tek ağaç yemyeşil olmuş.gözümü kapatıp aslında 38 beden olduğumu, hızlı hızlı hareket edebildiğimi, pijamasız şık şık dolaşabildiğimi, deniz olan bir yerlerde şöyle gönlümce demli çay içebildiğimi hayal ediyorum.daha neler neler...
fimolarımı bile bir kenara kaldırdım.oğlumun kapı süsü yapılacaktı daha.bi ton eksiği varken yatmanın sırasımı?
tam bu sırada 46 yaşında aramızdan ayrılan yakışıklı amcam, 29 yaşında kalp krizi geçiren güleç yüzlü arkadaşım geçiyor aklımdan utanıyorum.onların da bir sürü hayalleri vardı eminim.
gün elinde olanlara gülümseme günüdür.kocaman göbeğimi dolayısıyla bebeğimi okşayıp beni bırakmadığı,34 cm lik boyuna bakmadan bana yeni öğretiler kazandırdığı için teşekkür etme günüdür.

bize dair

2008-03-26T19:30:00.000+04:00

oğlum,minik meleğim ilk yazı sana olsun.
ne çok bekledim seni.babanı tanıdığım ilk günden beri hep "ona benzeyen bir oğlum olsa nasıl olurdu? " diye düşündüm.bizimle olduğunun müjdesinin geldiği ilk gün mini bayramdı yaşadığımız.babannen ağladı,baban hep güldü etrafa,anneannen ise "biliyordum ben zaten" dedi-sağlıkçı ya hemen belli edecek:)-ben mi? ben dondum.ne güldüm ne ağladım.sadece çok korktum.hala korkuyorum.ya sana iyi bakamazsam? ya çok mutlu olursam ve nazar değerse?
ben böyleyim annecim.hayata karşı hep gardını alarak yaşamak isteyenlerden.iş yaşamında,arkadaşlıklarda faydası dokundu bu duruşumun ama....
biliyorum bu farklı bir durum.sen ne zaman bizden uzak olursan-ne kadar hazırlıklı olursam olayım-o zaman çırpınırım, ağlarım, yıkılırım, sorgularım, suçlarım sonra ........
bizi bırakma anneciğim.seni çok seviyoruz.